Comhluadar Week in the Gaeltacht
Documentary programme about the Comhluadar/Glór na nGael Gaeltacht Week
for Irish-Speaking families, which took place in August. Very
interesting, and lovely to hear all the kids.
http://www.rte.ie/radio/utils/radioplayer/rteradioweb.html#!rii=17%3A10333499%3A18237%3A19-10-2014%3A Labels: Brian Ó Broin, Ciarán Ó Muirí, Comhluadar, Families, gaeilge, Gaeltacht, Glór na nGael, Marcas Mac Ruairí, Teaghlaigh
Seachtain Comhluadar sa Ghaeltachta
Clár doiciméadach faoi Sheachtain Gaeltachta Chomhluadar/Glór na
nGael, a tharla i mBaile an Fheirtéaraigh mí Lúnasa. An-suimiúil, agus
cuirfidh glórtha na bpáistí gliondar ar do chroí!
Eagraítear an tseachtain seo gach bliain do theaghlaigh a bhfuil an Ghaeilge mar chéadteanga acu.
http://www.rte.ie/radio/utils/radioplayer/rteradioweb.html#!rii=17%3A10333499%3A18237%3A19-10-2014%3ALabels: Baile an Fheirtéaraigh, Brian Ó Broin, Ciarán Ó Muirí, Comhluadar, Fachtna Ó Drisceoil, gaeilge, Gaeltacht, Glór na nGael, Marcas Mac Ruairí
Irish and Language Snobs / Gaeilge agus Baothghalántacht Teanga
A chara, – It’s a delight to read Una Mullally’s view of the
Irish
language (“Irish – A language for all speakers”, Monday March 17th),
coming as it does from a fluent urban speaker. She’s absolutely right to
note that we need to start looking outside the Gaeltacht if we’re
serious about achieving the 250,000 daily speakers sought by the
Government by 2030. I fly in the face of conventional wisdom in my
belief that this number is very possible, but it can only be done if
non-Gaeltacht Irish speakers begin to shoulder the burden that Gaeltacht
people have been predominantly carrying since the foundation of the
State – using the language at home.
Ms Mullally is right to note that snobbery
exists within the language, but should go a little easier on Gaeltacht
people. Yes, there is a certain Gaeltacht hostility towards “46A Irish”
and the dialect of the urban Gaelscoil, but it is there firstly because
of the difficulty Gaeltacht people have speaking Irish with city folk,
whose Irish is often a non-fluent schoolroom mishmash, but secondly
because there is the whiff of the language hobbyist about many urban
speakers. They’re delighted to “come down” to the Gaeltacht and practise
their Irish on the natives, but when they go home, it’s back to English
again. Native speakers are rightly annoyed by this. City speakers of
Irish will earn respect when it becomes clear that they are using Irish
as a home language with their children, not just for one-night-a-week
hobbyism or for the day job.
When this happens (and I think it will), that 250,000 daily-speaker figure will rapidly become achievable. Is mise,
BRIAN Ó BROIN, PhD
Department of English,
William Paterson University
New Jersey
http://www.irishtimes.com/debate/letters/irish-and-language-snobs-1.1733828?page=1Labels: 250000, An Ghaeilge, City Irish, gaeilge, Gaeilge Uirbeach, Gaeltacht, Irish language, Snobbery, Snobs, Straitéis, Una Mullally
The changing Irish language demographic
The changing Irish language demographic
Brian Ó Broin, William Paterson University
MultiLingual #135, April/May 2013
Summary of Article
While Irish is obviously losing ground in its
traditional rural territories on the coast of Western Ireland, there is some
evidence that reverse language shift is occurring in the towns and cities. The
schoolroom Pidgin spoken by second-language speakers of Irish is gradually
coming into community and family use as an urban Creole, and this may develop
into a new dialect of Irish.
There has been a rise in competent L2 speakers
of Irish, mostly because of Gaelscoileanna, and this community is having a huge
influence on the language and issues surrounding it.
Ongoing government recognition of
Irish-speaking areas ("An Ghaeltacht") has damaged Irish as a
national language, as people living outside the Gaeltacht then consider
themselves to be living in English-speaking areas. Furthermore, popular
perceptions of the Gaeltacht follow an erroneous post-colonial script that
portrays the Gaeltacht as noble, Celtic, rural, old-fashioned, and inevitably
moribund, and the rest of Ireland as practical, urban, modern, and
English-speaking.
Government action in recent years has greatly
raised the status of the Irish language at national and European levels, most
obviously in the establishment of a Language Commissioner and in giving Irish
working-language status in the European Union. There has also been a
significant improvement in Irish-language media services.
Labels: Éire, gaeilge, Gaeltacht, Ireland, irish, Irish language, irish studies, L1, L2, language, linguistics, sociolinguistics
Villanelle don Imirceach
Dán uaim in Comhar na míosa seo darb ainm "Villanelle don Imirceach"
A poem by me in this month's Comhar, entitled "Villanelle don Imirceach" ("A Villanelle for the Emigrant")
http://www.iriscomhar.com/nuacht2.php?ID=25&PHPSESSID=e6e04c99f9d97b63f66899ecca2030d4Labels: comhar, Éire, emigration, gaeilge, Gaelic, Gaeltacht, Ireland, iris, irish, literary, poem, poetry
Bille Lochtach, ach le Gealladh Faoi ("A Flawed [Gaeltacht] Bill, but Showing Promise")
Brian Ó Broin, "Bille
Lochtach, ach le Gealladh Faoi". Gaelscéal 25ú Iúil 2012. lth. 11.
Summary: The new
Gaeltacht bill has problems, particularly in how it approaches Údarás na
Gaeltachta, but it shows promise, particularly in the way it suggests that certain
areas and networks that are not currently in the Gaeltacht may receive
quasi-Gaeltacht recognition. But has any place or network earned such
recognition yet? Outside of West Belfast (maybe), this author suggests that
there are no such places yet.
Achoimre: Tá
lochtanna sa bhille nua Gaeltachta, go háirithe mar a dhéileáileann sé le
Údarás na Gaeltachta, ach tá gealladh faoin bhille sa chaoi ina dtugann sé le
fios go dtabharfar aitheantas quasi-Gaeltachta do cheantair agus gréasáin
áirithe nach bhfuil sa Ghaeltacht go hoifigiúil faoi láthair. Ach an bhfuil áit
nó gréasán ar bith a bhfuil an stádas seo tuillte aige/aici? Taobh amuigh
d'Iarthar Bhéal Feirste (b'fhéidir), níl, dar leis an údar seo.
Bille
Lochtach, ach le Gealladh Faoi
le
Brian
Ó Broin
Na lochtanna
is mó a fhaigheann daoine ar an mBille Gaeltachta nua ná go gcuireann sé
deireadh le toghcháin Bhord Údarás na Gaeltachta. Buille trom is ea sin do
dhaonlathas sa Ghaeltacht, ach faraor caithfear glacadh leis nach raibh mórán
cumhachta ag an Údarás ariamh i gcomparáid leis na Comhairlí Contae. Is iad na
sainmhínithe Gaeltachta agus Pobail Gaeilge sa bhille is mó a tharraing m'airdse,
ámh.
Pobal faoi
leith is ea gnáthphobal na Gaeltachta. Daoine iad a labhair Gaeilge go nádúrtha
neamhchoinsiasach, díreach mar a labhair a dtuismitheoirí agus a
seantuismitheoirí Gaeilge. Níor chuir éinne isteach orthu, agus níor chuir
siadsan isteach ar éinne eile. Faraor, ámh, tá an saol sin athruithe. Le teacht
na mbóithre móra nua, teilifís saitilíte, raidió áitiúil as na bailte móra,
tithe saoire agus turasóireacht, tá an pobal nádúrtha sin ag imeacht. Tá an
Ghaeltacht ag athrú go tapa, agus an Ghaeilge ag sleamhnú aisti. Ach is léir
fós féin go bhfuil pobal Gaeilge sa tír. An é rud é gurb é sainmhíniú na
Gaeltachta atá lochtach, agus muid ag druidim le ré ina bhfuil i bhfad níos mó Gael
ina gcónaí i mbailte ná faoin tuath?
Creimeadh
nádúrtha atá ar siúl sa Ghaeltacht, díreach mar atá ar siúl i gceantair caomhnaithe cultúir ar fud an
domhain. De na 18 teangacha Algancuacha a labhraíodh i "dtearmainn"
in oirthear na Stát Aontaithe sa 20ú haois, níl ach trí cinn á labhairt inniu, agus
níl fágtha de chainteoirí dúchais acu ach 2,500 (a bhformhór acu seandaoine).
Mar sin, má
táimid chun an Ghaeltacht "a shábháil", ní mór dúinn teacht ar
réiteach radaiceach ar an bhfadhb, agus sin sainmhínithe nua Gaeltachta a
chruthú, ó is léir go bhfuil cainteoirí Gaeilge in Éirinn nach bhfaigheann
aitheantas faoin chóras mar atá. Níl sábhail na teanga chun tarlú faoin tuath.
Caithfear an cath teanga a leathnú amach thar theoireannacha na Gaeltachta agus
isteach sna bailte agus na cathracha. Agus caithfear é a dhéanamh ar bhonn
náisiúnta. Ní thabharfar aird ar bith do mhionphobail i gceantair iargúlta
(níor tugadh ariamh), ach tarraingeoidh pobal náisiúnta aird.
Rinne an Staidéar Cuimsitheach sár-obair ar
shainmhíniú Gaeltachta cheana féin, le gach focheantar lipéadaithe "A",
"B", nó "C" de réir méid na gcainteoirí dúchais iontu, ach faraor
chuaigh sé thar théarmaí tagartha an Staidéir breathnú thar theorainneacha na
Gaeltachta chun catagóir "D" a aimsiú - áiteanna ina bhfuil an
Ghaeilge láidir agus ina mbeadh todhchaí don teanga. Seo seans do phobail
teanga ar fud oileán na hÉireann léarscáil na Gaeilge a athrú ó bun - más toil
leo sin a dhéanamh i ndáiríre!
Don chéad
uair, tugtar aitheantas do "Bhailte Seirbhíse Gaeltachta" sa bhille -
sé sin, "bailte atá suite i Limistéir Pleanála Teanga Gaeltachta, nó
tadhlach leo". Is éard atá i gceist, is dócha, ná Gaillimh, Trá Lí, Leitir
Ceanainn, Dún Garbhán, agus a leithéid, ach is deacair a dhéanamh amach céard a
dhéanfar sna bailte seo nach bhfuil á dhéanamh cheana féin chun an t-aitheantas
a bhaint amach. Agus cén leas a bhainfidh siad as an aitheantas? An t-aon easpa
atá le tabhairt faoi deara iontu go dtí seo ná i réimse áiseanna don phobal
Gaelach. Réitíodh an fhadhb i mBéal Feirste le Cultúrlann McAdam Ó Fiaich, a
fheidhmíonn mar mhaighdeog a gcasann pobal Gaeilge Bhéal Feirste thart air, ach
níl a leithéid in aon áit eile in Éirinn ach Doire (áit nach ndeachaigh pobal
na Gaeilge thar an tairseach chriticiúil go fóill). An dtabharfadh an bille seo
seans do na "bailte seirbhíse" seo cultúrlanna a bhunú a fheidhmeodh
mar fhócáis do phobal na Gaeltachta in aice leo agus dá bpobail Gaelacha féin?
Nár dheas é sin a fheiceáil? Ach an dtarlóidh sé faoin bhille seo? Níl tagairt
ar bith sa bhille seo do chaiteachas breise don phlean ach amháin go "go
soláthróidh an t-Oireachtas é."
Don chéad
uair freisin, tugtar aitheantas do "Líonraí Gaeilge" sa bhille -
pobail labhartha nach gá dóibh a bheith sa Ghaeltacht mar a aithnítear í faoi
láthair. Ach arís tá fadhbanna suntasacha bainteach le seo, go háirithe i
dtaobh sainmhínithe. Cad is "Líonra Gaeilge" ann? Níor leor, mar
shampla, comharthaí Gaeilge os cionn siopaí áitiúla chun aitheantas a fháil, ná
rang Gaeilge d'aosaigh sa halla paróiste, ná Gaelscoil. Go deimhin, ba dheacair
aitheantas dáiríre a thabhairt do "Líonra Gaeilge" ar bith nach mbeadh
cainteoirí dúchais ann.
An bhfuil
áiteanna in Éirinn a d'fhéadfadh cur isteach ar aitheantas éigin faoin bhille?
Taobh amuigh de Iarthar Bhéal Feirste, ní léir domsa go bhfuil faoi láthair. An
t-aon rud a thaispeán an G-Team dúinn in earrach na bliana seo ná chomh lag is
atá an Ghaeilge fiú sna pobail is láidre Gaeilge sa tír. An bhféadfadh Cluain
Dolcáin (a bhfuil cáil an Ghaelachais uirthi, is cosúil) cur isteach ar
aitheantas, mar shampla, fiú nuair is léir nach bhfuil thar scór teaghlach as
10,000 ansin ag labhairt Gaeilge mar theanga bhaile?
Anuas ar sin,
cé a thabharfaidh breithiúnas ar na h-iarratais? Ní léir in aon chor go mbeidh
teangeolaithe ná gníomhaithe teanga páirteach sa phróiséas in aon chor, agus is
mór m'fhaitíos dá réir go mbeidh "líonraí" ag fáil aitheantais faoin
bhille seo nach bhfuil ar siúl acu ach cur i gcéill.
Is trua go
bhfuil orainn dul in iontaoibh an Aire chomh mór sin i dtaobh aithint na
gceantar nua, ach i ndeireadh báire is léir freisin go gcaithfear sainmhíniú
nua a thabhairt don fhocal "Gaeltacht" má tá an Ghaeilge chun
maireachtáil. Tús lag atá sa bhille seo, ach tús is ea é mar sin féin.
CRÍOCH
Beathaisnéis:
Is comhollamh le teangeolaíocht é Brian Ó Broin in William Paterson University,
New Jersey. I mbliana bhí sé ina eagarthóir ar Thógamar le Gaeilge Iad (Coiscéim & Comhluadar), faoi thógáil
clainne le Gaeilge.
Labels: Bille Gaeltachta, gaeilge, Gaeltacht, Gréasáin Teanga, Irish language, Language Networks
An Bille Gaeltachta 2012 - Gealladh Faoi, ach é lochtach go fóill
An
article by me on the new Gaeltacht Bill in Gaelscéal 25ú Iúil, 2012. My point: it's deeply flawed, but there are glimmers
of hope in it for urban Irish-speaking communities not recognised under
current legislation.
San alt seo, scagaím an Bille Gaeltachta 2012 agus déanaim go bhfuil gealladh faoi, ach go bhfuil go leor le déanamh go fóill ag an rialtas agus ag na pobail ar mhaith leo a bheith aitheanta faoin bhille nua.
Bille
Lochtach, ach le Gealladh Faoi
le
Brian
Ó Broin
Na lochtanna
is mó a fhaigheann daoine ar an mBille Gaeltachta nua ná go gcuireann sé
deireadh le toghcháin Bhord Údarás na Gaeltachta. Buille trom is ea sin do
dhaonlathas sa Ghaeltacht, ach faraor caithfear glacadh leis nach raibh mórán
cumhachta ag an Údarás ariamh i gcomparáid leis na Comhairlí Contae. Is iad na
sainmhínithe Gaeltachta agus Pobail Gaeilge sa bhille is mó a tharraing m'airdse,
ámh.
Pobal faoi
leith is ea gnáthphobal na Gaeltachta. Daoine iad a labhair Gaeilge go nádúrtha
neamhchoinsiasach, díreach mar a labhair a dtuismitheoirí agus a
seantuismitheoirí Gaeilge. Níor chuir éinne isteach orthu, agus níor chuir
siadsan isteach ar éinne eile. Faraor, ámh, tá an saol sin athruithe. Le teacht
na mbóithre móra nua, teilifís saitilíte, raidió áitiúil as na bailte móra,
tithe saoire agus turasóireacht, tá an pobal nádúrtha sin ag imeacht. Tá an
Ghaeltacht ag athrú go tapa, agus an Ghaeilge ag sleamhnú aisti. Ach is léir
fós féin go bhfuil pobal Gaeilge sa tír. An é rud é gurb é sainmhíniú na
Gaeltachta atá lochtach, agus muid ag druidim le ré ina bhfuil i bhfad níos mó Gael
ina gcónaí i mbailte ná faoin tuath?
Creimeadh
nádúrtha atá ar siúl sa Ghaeltacht, díreach mar atá ar siúl i gceantair caomhnaithe cultúir ar fud an
domhain. De na 18 teangacha Algancuacha a labhraíodh i "dtearmainn"
in oirthear na Stát Aontaithe sa 20ú haois, níl ach trí cinn á labhairt inniu, agus
níl fágtha de chainteoirí dúchais acu ach 2,500 (a bhformhór acu seandaoine).
Mar sin, má
táimid chun an Ghaeltacht "a shábháil", ní mór dúinn teacht ar
réiteach radaiceach ar an bhfadhb, agus sin sainmhínithe nua Gaeltachta a
chruthú, ó is léir go bhfuil cainteoirí Gaeilge in Éirinn nach bhfaigheann
aitheantas faoin chóras mar atá. Níl sábhail na teanga chun tarlú faoin tuath.
Caithfear an cath teanga a leathnú amach thar theoireannacha na Gaeltachta agus
isteach sna bailte agus na cathracha. Agus caithfear é a dhéanamh ar bhonn
náisiúnta. Ní thabharfar aird ar bith do mhionphobail i gceantair iargúlta
(níor tugadh ariamh), ach tarraingeoidh pobal náisiúnta aird.
Rinne an Staidéar Cuimsitheach sár-obair ar
shainmhíniú Gaeltachta cheana féin, le gach focheantar lipéadaithe "A",
"B", nó "C" de réir méid na gcainteoirí dúchais iontu, ach faraor
chuaigh sé thar théarmaí tagartha an Staidéir breathnú thar theorainneacha na
Gaeltachta chun catagóir "D" a aimsiú - áiteanna ina bhfuil an
Ghaeilge láidir agus ina mbeadh todhchaí don teanga. Seo seans do phobail
teanga ar fud oileán na hÉireann léarscáil na Gaeilge a athrú ó bun - más toil
leo sin a dhéanamh i ndáiríre!
Don chéad
uair, tugtar aitheantas do "Bhailte Seirbhíse Gaeltachta" sa bhille -
sé sin, "bailte atá suite i Limistéir Pleanála Teanga Gaeltachta, nó
tadhlach leo". Is éard atá i gceist, is dócha, ná Gaillimh, Trá Lí, Leitir
Ceanainn, Dún Garbhán, agus a leithéid, ach is deacair a dhéanamh amach céard a
dhéanfar sna bailte seo nach bhfuil á dhéanamh cheana féin chun an t-aitheantas
a bhaint amach. Agus cén leas a bhainfidh siad as an aitheantas? An t-aon easpa
atá le tabhairt faoi deara iontu go dtí seo ná i réimse áiseanna don phobal
Gaelach. Réitíodh an fhadhb i mBéal Feirste le Cultúrlann McAdam Ó Fiaich, a
fheidhmíonn mar mhaighdeog a gcasann pobal Gaeilge Bhéal Feirste thart air, ach
níl a leithéid in aon áit eile in Éirinn ach Doire (áit nach ndeachaigh pobal
na Gaeilge thar an tairseach chriticiúil go fóill). An dtabharfadh an bille seo
seans do na "bailte seirbhíse" seo cultúrlanna a bhunú a fheidhmeodh
mar fhócáis do phobal na Gaeltachta in aice leo agus dá bpobail Gaelacha féin?
Nár dheas é sin a fheiceáil? Ach an dtarlóidh sé faoin bhille seo? Níl tagairt
ar bith sa bhille seo do chaiteachas breise don phlean ach amháin go "go
soláthróidh an t-Oireachtas é."
Don chéad
uair freisin, tugtar aitheantas do "Líonraí Gaeilge" sa bhille -
pobail labhartha nach gá dóibh a bheith sa Ghaeltacht mar a aithnítear í faoi
láthair. Ach arís tá fadhbanna suntasacha bainteach le seo, go háirithe i
dtaobh sainmhínithe. Cad is "Líonra Gaeilge" ann? Níor leor, mar
shampla, comharthaí Gaeilge os cionn siopaí áitiúla chun aitheantas a fháil, ná
rang Gaeilge d'aosaigh sa halla paróiste, ná Gaelscoil. Go deimhin, ba dheacair
aitheantas dáiríre a thabhairt do "Líonra Gaeilge" ar bith nach mbeadh
cainteoirí dúchais ann.
An bhfuil
áiteanna in Éirinn a d'fhéadfadh cur isteach ar aitheantas éigin faoin bhille?
Taobh amuigh de Iarthar Bhéal Feirste, ní léir domsa go bhfuil faoi láthair. An
t-aon rud a thaispeán an G-Team dúinn in earrach na bliana seo ná chomh lag is
atá an Ghaeilge fiú sna pobail is láidre Gaeilge sa tír. An bhféadfadh Cluain
Dolcáin (a bhfuil cáil an Ghaelachais uirthi, is cosúil) cur isteach ar
aitheantas, mar shampla, fiú nuair is léir nach bhfuil thar scór teaghlach as
10,000 ansin ag labhairt Gaeilge mar theanga bhaile?
Anuas ar sin,
cé a thabharfaidh breithiúnas ar na h-iarratais? Ní léir in aon chor go mbeidh
teangeolaithe ná gníomhaithe teanga páirteach sa phróiséas in aon chor, agus is
mór m'fhaitíos dá réir go mbeidh "líonraí" ag fáil aitheantais faoin
bhille seo nach bhfuil ar siúl acu ach cur i gcéill.
Is trua go
bhfuil orainn dul in iontaoibh an Aire chomh mór sin i dtaobh aithint na
gceantar nua, ach i ndeireadh báire is léir freisin go gcaithfear sainmhíniú
nua a thabhairt don fhocal "Gaeltacht" má tá an Ghaeilge chun
maireachtáil. Tús lag atá sa bhille seo, ach tús is ea é mar sin féin.
CRÍOCH
Beathaisnéis:
Is comhollamh le teangeolaíocht é Brian Ó Broin in William Paterson University,
New Jersey. I mbliana bhí sé ina eagarthóir ar Thógamar le Gaeilge Iad (Coiscéim & Comhluadar), faoi thógáil
clainne le Gaeilge.
Labels: Baile Átha Cliath, Béal Feirste, Belfast, Bille Gaeltachta, Clondalkin, Cluain Dolcáin, Dublin, gaeilge, Gaelic, Gaeltacht, Irish Government, Irish language, Networks, Údarás na Gaeltachta, Urban Irish
Fishing for an English Sign Irish Times 2nd June 2012
A chara, – Well done to Alex Findlater (May 31st) for turning a story about a trout about into one about the Irish language.
And
pity the poor tourists in north Galway, driving around looking for a
place called Clonbur when all the local signs say “An Fhairche”. Why in
heaven’s name would we expect visitors to Ireland to know that there is
another language spoken in Ireland? I mean, it’s only our national
culture.
A solution springs to mind: if it’s a Gaeltacht area,
you’d think the village, the Gaeltacht authorities, the county council,
the Department of the Gaeltacht, the Ordnance Survey, and whoever else
has a stake, would write to the mapmakers of the world asking them to
use the official name of the town when mapping the area. The Indians did
it with Mumbai and the Chinese with Beijing. Then the headlines of the
world would read “Huge trout caught in An Fhairche”. That would solve Mr
Findlater’s problem in a jiffy, wouldn’t it? This would be made even
easier if Irish newspapers (The Irish Times included) chose to use Irish
placenames when reporting on Gaeltacht stories. – Is mise,
BRIAN Ó BROIN,
Bloomfield,
New Jersey, US.
www.irishtimes.com Labels: An Fhairche, Clonbur, gaeilge, Gaeltacht, Irish language, Irish Times, Logainmneacha, Placenames
The Urban Irish Language Community
The video of this lecture is available
here
Professor Brian Ó Broin of William Paterson University (WPUNJ) gave a paper on the Urban Irish-language community to the Irish studies program at the University of Connecticut, Storrs on March 27th, 2012. Professor Ó Broin claims that the urban Irish-speaking community has grown noticeably in recent decades, but that several problems have arisen:
1) Second-language speakers are part-time speakers, often speaking a sophisticated pidgin. Their language activity often reflects a split cultural identity, whereby they readily take on a Gaelic identity for Irish-language events, but revert to English culture for day-to-day living.
2) A significant number of people are choosing to raise their children in Irish but, not being native speakers themselves, feel that they are facing significant parenting problems, having no experience of Irish as a home language themselves. Members of this community (and their children) are less likely to identify themselves as language enthusiasts, since the language is a normal vehicle of daily communication for them, but they are more likely to express worry about their linguistic standards, probably because they are more likely to find themselves in challenging linguistic situations (like discussing emotions, for example) than second-language speakers.
3) Urban Irish has a very different phonetic system than Gaeltacht Irish, being based on English. This has had the knock-on effect of causing a noticeable simplification of morphology. Syntactic findings remain provisional, but urban speakers *seem* to form non-standard subclauses more than Gaeltacht speakers. Urban speakers retain a sophisticated lexicon.
Thanks to Mary Burke, Brendan Kane, Fred Biggs, and Cuán Ó Flatharta.
Labels: Dublin, gaeilge, Gaelic, Gaeltacht, Irish language, lexicon, morphology, phonetics, syntax, University of Connecticut, Urban Dialect, Urban Irish